کولوسئوم ورزشگاه تاریخی رم باستان در کشور ایتالیا است که در آن گلادیاتورها به مبارزه تن به تن با شیرهای وحشی می پرداختند وظرفیت ۵۰ هزار تماشاگر را داشت.واژه کولوسئوم به معنای جایگاه غول پیکر است.این ورزشگاه یکی از بزرگترین بناهای معماری روم باستان بشمار می رود و به شکل بیضی ساخته شده است.کف ردیف های صندلی چوبی است ودر زیر آن مجموعه ای از اتاقها و گذرگاه ها برای عبور حیوانات وحشی و سایر تدارکات لازم برای راه اندازی و اجرای نمایش وجود دارد.این بنا در سال 81 پس از میلاد تکمیل شده است و اکنون ویرانه هایی از آن در بخش مرکزی شهر رم باقی مانده است

 نمای کولوسئوم در روز - دوربین canon 30D تاریخ ۱۱/۵/۸۶

 نمای کولوسئوم در شب - دوربین canon 30D تاریخ ۱۱/۵/۸۶

نمای داخلی کولوسئوم  - دوربین canon 30D تاریخ ۱۱/۵/۸۶

برداشت و استفاده عکس ها ی این وبلاگ با ذکر نام عکاس بلامانع است

در سپتامبر ۲۰۰۷ موفق شدم به همراه دوستان عکاسم به شهر زیبای پیزا بروم و از نزدیک برج پیزا این بنای زیبا را ببینم  

ساخت برج کج پیزا بدون هیچ تغییری در طرح اولیه آن دویست سال به طول انجامیده است.

برج کج پیزا، برج ناقوس‌دار کلیسای جامع ایتالیاست. ساخت این برج از آگوست 1173 شروع شد و (با دو وقفه طولانی‌مدت) بدون هیچ تغییری در طرح اولیه حدود 200 سال به طول انجامیده است.

در گذشته تصور می‌شد که کجی برج پیزا بخشی از طرح اولیه آن بوده است ولی امروزه می‌دانیم که این مساله صحت ندارد. ساخت این برج به صورت عمودی طراحی شده بود ولی در طول ساخت آن به تدریج کج شد (برخی معتقدند که اگر این برج کج نمی‌شد، بی‌شک یکی از فوق‌لعاده‌ترین برج‌های ناقوس‌دار دنیا می‌شد.)

این برج به دلیل کجی و زیبایی خاصی که دارد از سال 1173 تاکنون همیشه کانون توجه همگان بوده است. در طول ساخت این برج تلاش‌های زیادی انجام گرفت تا با بکارگیری مصالح ساختمانی خاص جلوی کج شدن آن گرفته شود. بعدها ستون‌ها و دیگر بخش‌های تخریب شده برج بیشتر از یک بار جایگزین شدند و امروزه زیرساخت‌های جدیدی برای کم کردن میزان کج شدن برج و افزایش طول عمر آن به کار گرفته می‌شود.

برج کج پیزا با 863/55 متر ارتفاع در 8 طبقه ساخته شده است. قطر بیرونی این بنا 484/15 متر و قطر داخلی 368/7 متر است. ضخامت دیوارهای پایه آن 08/4 متر است و وزن آن حدود 500/14 تن برآورد می‌شود.

جهت شیب این برج در فاصله سال‌های 1173 تا 1250 به سمت شمال و از سال 1272 تا سال 1997 به سمت جنوب متمایل بوده است تا سال 1997، این برج 2/5 متر نسبت به سطح افق کج شده است. ناقوس این برج 5/3 تن وزن دارد. این برج در پشت کلیسای بزرگ شهر پیزا واقع شده است.ساخت این برج در سه مرحله انجام گرفته است.

ساخت اولین طبقه این برج ناقوس که سنگ‌های مرمر سفیدرنگ در آن به کار رفته است از نهم آگوست 1173 دوران پیروزی‌های نظامی و خوشبختی شروع شد اولین طبقه این برج از ستون‌هایی که به صورت دایره‌وار در کنار هم قرار گرفته بودند، تشکیل شده بود که در جهت مقابل تاق‌های بی‌روزنه خم شده بودند در مورد هویت معمار برج کج پیزا بحث‌های زیادی وجود دارد. سال‌ها تصور می‌شد که این بنا، کار «گوگلپلمو» و «بونانو پیزانو» بوده است. سنگ قبر بونانو پیزانو در سال۱۸۲۰  در پای این برج کشف شد.

بعد از اینکه طبقه سوم این برج در سال 1178 ساخته شد به دلیل اینکه 3 متر در کارهای زیرساختی آن اشتباه شده بود، برج کج شد. البته طرح این برج از آغاز نقص داشت با درگیر شدن بیزانس در جنگ با جنوا، لوکا و فلورانس ادامه ساخت این برج به مدت 100 سال با تعلیق رو به رو شد. در سال 1198 چند ساعت به طور موقت روی این بنای ناتمام نصب شد.

در سال 1272 ساخت این بنا توسط معماری به نام «جیوانی‌دی‌سیمونه» از سر گرفته شد. 4 طبقه بدین ترتیب ساخته شد. مجددا در سال 1284 با شکست بیزانس در جنگ ساخت بنا متوقف شد. در سال 1372 آخرین طبقه آن که محل قرار گرفتن ناقوس بود توسط توماسودی آندرا پیزانو ساخته شد و ناقوس در محل خود قرار گرفت.

وی در تلفیق عناصر گوتیک به کار گرفته شده در جایگاه ناقوس با سبک رومانسک ( معماری اروپایی قرن‌های یازدهم و دوازدهم که به تقلید از معماری رومی دارای تاق‌های ضربی و دیوارهای ضخیم بود) برج موفق عمل کرد. در واقع در بالاترین نقطه این برج هفت ناقوس وجود دارد که هر کدام یکی از نوت‌های موسیقی را دارد و بزرگ‌ترین آنها در سال 1655 نصب شده است.

درروزهای آینده سعی خواهم کرد عکس های با کیفییت بهتر از این بنا تاریخ بگذارم

روزنامه کلمبوس دیسپچ , روزنامه اصلی چاپ شهر کلمبوس در اوهایو امریکا ، یک کاریکاتوردر اهانت به ایران چاپ کرده  که در این کاریکاتور ایران فاضلاب و ایرانیان به شکل سوسک معرفی شده

 ایمیل مسئولان و مدیران این روزنامه جهت اعتراض به این حرکت زشت

^{letters@dispatch. com}

و

^{gsheller@dispatch. com}

طرح پوستر و روی جلد کتاب نمایشگاه

شهر ونيز امسال همزمان با برپايي جشنواره بين المللي هنر و فيلم ونيز، شاهد برگزاري نمايشگاه عكس عكاسان ايراني با عنوان " مردم، راه ها و مناظر" بود. مقدمات اين نمايشگاه كه از آبان ماه سال گذشته با فراخوانی همگانی با طراحي وب سايتي اينترنتي به ياری سايت عكاسی، اعلام شده بود، سرانجام پس از طی مراحل گوناگون انتخاب عکس ها، چاپ کتاب، پوستر و بروشور، طي مراسمي درمحل موسسه فرهنگي كاندياني وابسته به شهرداري ونيز در آغاز شهریور ماه سال جاری گشایش یافت. در این نمایشگاه 72 عکس از 56 عکاس ایرانی از شهرهای گوناگون کشور،20 عکس با عنوان راه ها از عباس کیارستمی و20 عکس از مناظر ایران از پروفسور ریکاردو زیپولی عکاس و استاد كُرسي زبان و ادبيات فارسي دانشگاه ونيز به نمایش درآمد. برگزاری این نمایشگاه با حمایت و تلاش بخش فرهنگی شهرداری ونیز، مرکز فرهنگی کاندیانی، دانشگاه کافوسکاری ونیز، رایزنی فرهنگی ایران در رُم و برخی نهادهای دیگر در کشور ایتالیا امکان پذیر شد. در مراسم گشایش این نمایشگاه که با حضور شمار زیادی از فرهیختگان و جامعه هنری ایتالیا و استان ونتو، معاون فرهنگی شهرداری، رئیس مرکز فرهنگی کاندیانی، اساتید دانشگاه ونیز و رایزن فرهنگی ایران در ایتالیا برگزار شد، معاون فرهنگی شهرداری ونیز ضمن با اهمیت شمردن این نمایشگاه اظهار امیدواری نمود که این گونه همکاری های فرهنگی که بی تردید می تواند برای شناساندن فرهنگی غنی ایران موثر واقع شود تداوم یابد. سپس رئیس مرکز فرهنگی کاندیانی ضمن قدردانی از حضور عکاسان ایرانی این نمایشگاه را گام نخست در معرفی فرهنگ غنی ایران دانست و اظهار امیدواری نمود که این برنامه ها تداوم داشته باشد. در این مراسم همچنین، آقای علیرضا اسماعیلی رایزن فرهنگی ایران ضمن برشمردن تأثیرات این نمایشگاه در معرفی فرهنگ و هنر ایران از تلاش دست اندرکاران برگزاری این نمایشگاه به ویژه مرکز فرهنگی کاندیانی و پروفسور زيپولي قدردانی نمود. محمدرضا طهماسب پور نیز به نمایندگی از سوی عکاسان شرکت کننده، این نمایشگاه را دارای ویژگی های نوینی برشمرد که فراخوان همگانی، بکارگیری فناوری اینترنت در تمامی مراحل کار و حضور گسترده ی عکاسان ایرانی از جمله آنها بود. پایان بخش سخنرانی های این مراسم، سخنان پروفسور زیپولی بود که ضمن تشریح روند شکل گیری و برگزاری نمایشگاه، آنرا بسیار مثبت و قابل توجه ارزیابی نمود و اظهار امیدواری کرد که با هماهنگی های به عمل آمده، این نمایشگاه در شهر رُم نیز پذیرای بازدید کنندگان باشد. حضور شماری از هنرمندان عکاس ایرانی در این مراسم، چهره های فرهنگی وهنری، هنردوستان واهالي شهر ونيز، به ویژه جوانان در نخستین روز گشایش نمایشگاه بسیار چشمگیر و جالب توجه بود. تبلیغات گسترده در سطح شهر با پوستر نمایشگاه و همچنین بر روی بدنه اتوبوس ها بسیار به چشم می خورد و حکایت از اهمیت موضوع برای برگزار کنندگان نمایشگاه داشت. نمایشگاه با نقشه ی کشور ایران و شرحی در چگونگی شکل گیری نمایشگاه که به طرز جالبی بر روی دیوار نوشته شده بود، آغاز می شد. سالن اول نمایشگاه به عکس های ریکاردو زیپولی که در بردارنده ی مناظری بدیع از ایران در طی سال های گوناگون حضور این عکاس در ایران بود، اختصاص داشت. در ابتدای ورودی سالن عکس های عکاسان ایرانی، فهرست نام عکاسان شرکت کننده به ترتیب حروف الفبا قرار گرفته بود که از نظر طراحی گرافیک نمایشگاه بسیار جالب توجه بود. عكس‌ها در اندازه 60×40 و برخي نيز در ابعاد متري به چاپ رسيده بود. نوع چیدمان و ترتیب قرارگرفتن عکس ها بر روی دیوارهای نمایشگاه، حکایت از بکارگیری طراحان با تجربه در امر برگزاری نمایشگاه می کرد. به طور کلی، نمایشگاه به صورتی حرفه ای و با برخورداری از استانداردهای رایج نمایشگاهی در دنیا برگزارشده بود و تلاش شده بود تا مجموعه ای چشم نواز رو در روی بازدید کنندگان قرار گیرد. در بخش پایانی نمایشگاه، عکس های عباس کیارستمی از راه های ایران و مناظر ایران از ریکاردو زیپولی قرار گرفته بود که در هر بخش، شعرهایی نیز از عباس کیارستمی عکس ها را همراهی می کرد. در ارتباط با همین مجموعه، فیلم مستندی هم درباره ی راه ها به کارگردانی عباس کیارستمی در قسمتی از نمایشگاه پخش می شد. کتاب نمايشگاه نيز شامل عكس‌هاي نمايشگاه و بيوگرافي تمامي عكاسان شركت كننده با كيفيتي مطلوب به چاپ رسيده و در اختيار علاقمندان قرار گرفت. چاپ پوستر، دو نوع بروشور، بيوگرافي عكاسان و بازتاب گسترده اخبار نمايشگاه درخبرنامه مركز فرهنگي كاندياني و روزنامه‌هاي ونيز و استان ونتو و همچنين رسانه هاي همگاني ايتاليا از برنامه هاي تبليغاتي نمايشگاه بود. اين نمايشگاه تا ‪ ۱۴‬اكتبر سال جاری (‪۲۲‬مهرماه) داير خواهد بود.

عکاسان پذیرفته شده در نمایشگاه :

فرزاد آریان نژاد/ علی آقا ربیع/ مهدی اشرفی ورزیده/ نیما افشار نادری/ سعیده اکبری/ ساغر امیرعظیمی/ کامران بختیاری/ کاوه بغدادچی/ ابراهیم بهرامی/ فاخته جلایر نژاد/ کتایون جوان/ سهراب حسینی/ محمد حسن خالقی/ احمد خطیری/ زینب خوبرو/ حمیده ذوالفقاری/ محمد رازدشت/ حسن رجبی نژاد مقدم / علی زارع/ مریم سپهری/ ابراهیم سیسان/ شهروز شریفی نسب/ علی شکری/ علی اکبر شیرژیان/ قاسم شیشه گری/ حمید صادقی/ ابراهیم صافی/ امین رضا طلاچیان/ حسن غفاری/ فرزانه فردوسی میلانی/ آیه فرشتوادی/ محمدرضا فرطوسی/ امیر قادری/ امیر علی قاسمی/ محمد قدمعلی/ مهدی کاوه ای/ محمد کوچکپور کپورچالی/ مجید کورنگ بهشتی/ نسیم گلی/ حسين مسافري/ امیرحسین محمودی/ بتول مختاری/ نفیسه مطلق/ منصوره معتمدی/ سید عبدالحسین(نواب) موسوی/ مینا مومنی/ محمدرضا میرزایی/ رضا نجفیان/ امین نظری/ شیوا نوروزی/ امیر حسین نوریان/ حامد نیرومند قوچانی/ محمد نیک عهد/ مرتضی نیکوبذل/ سید حمید هاشمی/ حامد یغماییان

فضای نمایشگاه بشکل مدرن با چاپ متری چند عکس  طراحی شده بود

بروی اتوبوسها ٬ دیوارها ٬ مترو و مراکز مهم شهر مستری و ونیز اعلان وپوسترهای نمایشگاه بصورت چشمگیری نصب شده بود

در سالنی از نمایشگاه فیلم جاده های عباس کیارستمی به نمایش درآمده بود

روز افتتاحیه نمایشگاه از راست به چپ : ساغر امیر عظیمی - مینا مومنی - محمدرضا طهماسپور - نواب موسوی - حامد خالقی - ناشناس - احمد خطیری - قاسم شیشه گیری - حسین مسافری - محمدرضا میرزایی

یک روز بعد از نمایشگاه دعوت پروفسور ریکاردو زیپولی بودیم که دستجمعی به خانه اش در شهر زیبای ونیز رفتیم این عکس را درب خانه پروفسور گرفتیم از راست به چپ : حسین مسافری - محمدرضا طهماسپور - نواب موسوی - محمدرضا میرزایی - کاوه بغدادچی - حامد خالقی - پسر زیپولی - پرفسور زیپولی